Anouk hogeveen over systemisch werk en relaties.

Een persoonlijk artikel over de eerste echte botsing in een relatie, oude pijn, hechting, communicatie en hoe je elkaar na een conflict weer terugvindt.

Een relatiebreuk betekent niet alleen afscheid nemen van een partner. Je neemt ook afscheid van een toekomstbeeld, van gewoontes, van vanzelfsprekendheden en soms ook van een versie van jezelf. Ergens onderweg ontstaat dan een bijzondere vraag: wie ben ik eigenlijk zonder de relatie waarin ik jarenlang heb geleefd?

Wanneer we het woord intimiteit horen, denken veel mensen direct aan seksualiteit. Aan aanraking, verlangen en wat er gebeurt tussen twee mensen achter een gesloten deur. De afgelopen jaren ben ik intimiteit echter anders gaan begrijpen. Niet als iets dat begint in de slaapkamer, maar als iets dat veel eerder ontstaat. In een gesprek. In een blik. In de bereidheid om jezelf te laten zien. Misschien begint intimiteit uiteindelijk niet tussen twee mensen, maar bij jezelf.

Iedereen die ooit heeft gevlogen kent de instructie: "Zet eerst je eigen zuurstofmasker op voordat je een ander helpt." Op zich een logisch veiligheidsvoorschrift. Maar tegelijk ook een essentiële levensles. Veel van ons zijn opgegroeid met het idee dat goed zorgen betekent dat je eerst naar de ander kijkt. Naar je partner. Je kinderen. Je ouders. Je collega's.