Anouk Hogeveen over steun vinden bij de vrouwen om je heen.

Anouk hogeveen over systemisch werk en relaties.

Misschien is dat wel waar zichtbaarheid werkelijk over gaat. Niet over groter worden, harder praten of jezelf beter verkopen. Maar over minder verbergen. Over jezelf laten zien voordat je weet hoe de ander zal reageren. Over zichtbaar worden in de delen waarvan je niet zeker weet of ze welkom zijn. Want wat als je jezelf werkelijk laat zien? Met alles wat er is? Word je dan nog geliefd? Word je dan nog gewaardeerd? Word je dan nog ontvangen?

Iedereen die ooit heeft gevlogen kent de instructie: "Zet eerst je eigen zuurstofmasker op voordat je een ander helpt." Op zich een logisch veiligheidsvoorschrift. Maar tegelijk ook een essentiële levensles. Veel van ons zijn opgegroeid met het idee dat goed zorgen betekent dat je eerst naar de ander kijkt. Naar je partner. Je kinderen. Je ouders. Je collega's.

Over het verborgen contract van vriendschap, de rollen die we ongemerkt aannemen en de vraag wat er gebeurt wanneer het leven ons verandert. Kunnen we elkaar dan blijven zien zoals we vandaag zijn, of verlangen we onbewust dat de ander blijft wie hij altijd was?

Miskramen verdienen ook een plek in het familiesysteem binnen het systemisch werk. Door ze te erkennen ontstaat rust en ruimte, ook voor de andere leden van het familiesysteem.